Her yıl karlı dağa kurban edilen çocuklara ait küçük bir ayakkabı teki bırakılır.
Ayakkabının içinde, anne babasının son kez yerleştirdiği kurumuş kır çiçekleri parçalanmış hâlde durur.
Anne babaların, evlatlarının ölümü karşısında yürek parçalayan bir acı çekmelerine rağmen bu ayakkabıları sunmalarının sebebinin, çocuklarının dağ tanrısıyla buluşup çıkacakları uzun yolculukta hiç değilse ayaklarının acımamasını dilemek olduğu söylenir.
