Wyvernler, her biri kendine özgü ustaca çizilmiş yörüngeler boyunca süzülerek bölgelerini korur; ama arada bir onlarca tanesi sürü hâlinde uçuşa geçer. Devasa kanatlarının gökyüzünü kapladığı o manzara, gerçekten de nefes kesici bir görkeme sahiptir.
Her gün aynı saatte surların dibine taze bir leş bırakmayı sürdürdüm ve sonunda ben izlerken bile hiç tereddüt etmeden yemi kapıp götürür oldular.
İlk günlerdeki saldırgan kükremelerin yerini, yanı başımdan geçip giden rüzgârın sesi aldı. Anlaşılan artık beni bir av ya da düşman olarak değil, birlikte yaşanabilecek bir varlık olarak kabul ediyorlar.
Ne kadar da güzel.
